Mijn Reis Naar Profvoetballer: Het Hele Verhaal Tot Nu Toe

Ik ben Maba en ik ga profvoetballer worden op mijn 33e. Dat zei ik hardop, voor het eerst, een paar maanden geleden. Sindsdien is er meer gebeurd dan ik had durven hopen. Ik trainde met coaches die spelers naar de Eredivisie brachten. Ik kreeg een uitnodiging van Ajax en moest diezelfde periode bellen om af te zeggen. Ik testte of mijn lichaam nog snel genoeg is voor het niveau waar ik naartoe werk. En ik stond op het veld bij LAC Frisia, wetend dat dit alles kon veranderen.

Dit is het complete verhaal. Niet de opgeknipte versie die je in losse video's ziet. Alles op een rij: waarom ik stopte, waarom ik terugkwam, wat er sindsdien is gebeurd en waar dit naartoe gaat.

Waarom ik zes jaar geleden stopte

Ik speelde jarenlang op serieus niveau, bij Baronie en GRC. Toen werd ik vader. Voetbal stond niet meer op de eerste plek. Ik doe niets half, dus stopte ik volledig. Geen balletje trappen op het veldje. Niets.

Zes jaar lang bleef die drijfveer terugkomen. Steeds vaker een balletje trappen en ineens voelde ik het weer helemaal. Op een gegeven moment stelde ik mezelf een simpele vraag. Wat als ik het nog één keer probeer? Niet een beetje. All in.

De beslissing: op mijn 33e alsnog volledig gaan

Ben ik te laat? Misschien. De kansen zijn niet groot, dat weet ik. Maar ik wilde stoppen met aannames over waar ik sta. Ik wilde het gewoon meten en voelen, hoe ongemakkelijk dat ook zou zijn.

Dus zette ik het online, in Profvoetballer Worden Op Mijn 33ste. Geen filter, geen mooi verhaal. Gewoon het proces, zoals het echt gaat. Verderop in dit verhaal leg ik uit waarom dat vastleggen voor mij zo belangrijk is.

Kleine lore trouwens: ik ben eigenlijk 32, niet 33. Toen ik dit zei, dacht ik zelf ook echt dat ik al 33 was. De titel stond al overal online, dus die hou ik gewoon aan. Noem het een gratis jaartje. You know, if you know. Hier is het moment waarop ik er zelf achter kwam.

100 clubs, één antwoord: doe het zelf

Wachten tot iemand je ontdekt of zelf actie nemen. Ik koos voor actie en mailde 100 clubs. Keuken Kampioen tot de 4de divisie, één simpele vraag: geef me een kans om mezelf te laten zien.

De meeste clubs reageerden niet. Dat had ik verwacht. Maar niet proberen is sowieso nee en dat is precies het probleem waar Futur Ballers voor bestaat. Talent wordt vaker gemist dan ontdekt, niet omdat het er niet is, maar omdat niemand het opmerkt. Dat voelde ik zelf, terwijl ik het probeerde te veranderen. Het volledige verhaal staat in Maba Mailde 100 Divisie Clubs Voor Een Proeftraining.

De eerste keer terug op het veld met een echte coach

Tot dan toe trainde ik altijd alleen. Musa Yildiz, hoofdtrainer bij Dyna Football Academy, gaf me één dag lang een echte proftraining. Normaal traint hij jeugd, spelers die hij zelf prof heeft gemaakt. Voor mij maakte hij een uitzondering.

Ik was kapot voordat er ook maar één bal in het spel kwam. Wat bleef hangen was één zin van Musa. Geef je 50%, dan neem je 50% mee naar huis. Geef je 100%, dan neem je alles mee naar huis. Simpel om te zeggen. Lastig om vol te houden als je kuiten staan te schreeuwen.

Diezelfde week werd ik uitgenodigd voor een talkshow bij Omroep Brabant, met meer dan 3 miljoen kijkers per maand. Zenuwachtig? Absoluut. Maar als ik anderen wil motiveren om hun droom na te jagen, moet ik zelf ook durven. Het hele verhaal staat in Maba Kreeg Prof Training Op Zijn 32e.

Ajax, de fitcheck en het moeilijkste telefoontje ooit

Een paar weken later kreeg ik een uitnodiging voor een fitcheck bij Fit for Football, opgericht door Gideon Lammers en Wessel Dekker, in het complex van FC Volendam. Kort daarna gaf Ajax me een kans voor een meetraining.

Weet je hoe lang ik daarop had gewacht? Ik weet het niet eens meer precies. Te lang.

En toen moest ik bellen om af te zeggen. Precies rond die tijd verrekte ik mijn hamstring. Kans voorbij, dacht ik. Toch nodigde Ajax me uit voor een gesprek. Dat is bijzonder, want er zitten niet veel spelers van mijn leeftijd aan tafel bij Ajax.

‍

Dat telefoontje was het moeilijkste dat ik ooit heb moeten plegen. En niet de enige club die ik moest afbellen.

Dit is niet de eerste keer dat mensen twijfelden of ik iets kon. Toen ik mijn MBO afrondde, zeiden ze dat HBO te hoog gegrepen was voor iemand met dyslexie. Ik zei nee. Tijdens mijn HBO zeiden ze dat stoppen misschien beter was. Ik zei ook toen nee. Elke keer als je wilt stoppen, komt dat moment op je pad. Niet als teken om te stoppen. Als test. Hoe graag wil je het echt?

Ik wil het. Dus ging ik door. Het volledige verhaal staat in Ajax Gaf Maba Een Kans.

Tegenslag na tegenslag: herstel, Urk en doorzetten

Na de hamstringblessure gold er maar één regel. Geen veld, geen bal, geen sprint. Alleen slim herstel en geduld. In die periode kwam er nog een kans bij: SV URK beloofde me een plek bij de selectie na de zomerstop. Ik wachtte meer dan een maand, elke dag trainend met die belofte in mijn hoofd.

‍

Toen kwam het bericht. Je bent niet welkom.

Dat deed pijn. Maar tegenslagen komen sowieso op je pad. Niet om je te laten stoppen. Om je te laten zien hoe graag je iets wilt. Mijn lichaam zei stop na de hamstring. Ik zei nee. Ik bleef doorgaan, met Fabian die me elke sessie verder duwde en Kevin Wouters, een voedingsadviseur in Breda, die me volledig doormeet. Vetpercentage 10%, spiermassa 40 kilo, op een totaalgewicht van 77 kilo bij een lengte van 173,1 centimeter. De cijfers logen niet en ik was positief verrast. Alles staat in SV URK Nodigde Maba Uit en 32 Jaar Oud En Uitgenodigd Door Ajax.

De cijfers liegen niet: wat de testen lieten zien

Ik liet testen of ik snel genoeg ben voor profniveau. Tijdens die test verrekte ik mijn hamstring. Zes weken later besprak ik de uitslag met Wessel van Fit for Football, die ernaar keek met een echte performance blik. Er sprongen drie dingen uit: mijn stabiliteit bij het landen, mijn sprongkracht en mijn snelheid. Op één daarvan zat ik nog onder wat er op profniveau wordt gevraagd. Dat was even slikken.

‍

Concreet: sprongkracht 630 centimeter links, 712 centimeter rechts. Snelheid over 20 meter in 3 seconden, met tussentijden van 1,07 seconden op 5 meter en 1,78 seconden op 10 meter.

In 2025 becijferde de KNVB dat maar 12% van de spelers in de laatste fase van een Nederlandse jeugdopleiding daadwerkelijk profvoetballer wordt (NRC, KNVB-cijfers, 2025). Die spelers doorliepen jarenlang een jeugdopleiding. Ik begon op mijn 32e, zonder BVO-verleden, met een paar keer per week trainen naast een leven met kinderen en werk. Ik wist wat de kans was voordat ik begon. Voor het volledige verhaal achter die cijfers, zie Prof Worden in Nederland: Laat Me Eerlijk Zijn.

Maar de testresultaten gaven me juist energie. Nu had ik een concreet doel om naartoe te trainen en Wessel paste mijn schema erop aan. Lees het volledige verhaal in Maba testte of hij snel genoeg is voor de profs.

Meer dan een missie: waarom dit ook om anderen draait

Niet alles in deze reis draait om cijfers en trainingen. Een team dat het hele seizoen geen enkel punt had gehaald, vroeg me om een motivatieboodschap voor hun laatste wedstrijd. Ik deed het met volle overtuiging. Ze wonnen. Toeval? Misschien. Maar het is precies waarom ik dit doe. Niet alleen voor mezelf.

Ik krijg ook veel DM's van jongeren. Berichten als: door jouw verhaal krijg ik nog steeds de motivatie om prof te worden. Vragen om tips. En vooral: dat ik het niet moet opgeven. Dat zijn precies de momenten waar je het voor doet.

AFA Cup, Eredivisie-training en 200 kilometer verder

Emir Tiganj, van Train Like An Athlete, gaf me een training op Eredivisie niveau. Klein begonnen en inmiddels traint hij spelers die nu bij PSV spelen en in het buitenland. Geen fouten, per fout vijf push-ups, was de enige regel bij binnenkomst. Als je dromen jou niet wakker houden 's nachts, zijn ze niet groot genoeg, zei ik. Dat bleef hangen.

Een paar dagen later deed ik mee aan de AFA Cup, het grootste eendaagse voetbaltoernooi van Europa, in Alphen aan den Rijn met 5.000 euro prijzengeld op het spel. Onderweg naar de volgende training in Nijmegen kwam de koppeling van mijn auto niet meer op, midden op de snelweg. Ik wachtte op de ANWB, daarna op de sleepwagen en ging alsnog met een leenauto naar die training.

In twee maanden tijd liep ik 200 kilometer, een groot deel op de verkeerde schoenen voordat ik eindelijk de juiste kocht. Mijn hardloopafstand ging van 5 naar 8 kilometer per dag en bij dezelfde hartslag loop ik nu een kilometer een hele minuut sneller dan een maand eerder. Dat is geen toeval. Het hele verhaal staat in Maba trainde op Eredivisie niveau, AFA Cup: Grootste Toernooi Van Europa en Maba had autopech op weg naar zijn training.

LAC Frisia: de proeftraining en het antwoord dat kwam

‍

Daar zat ik dan, in het goud van Frisia. Vierde divisie, drie keer op rij kampioen, een van de oudste clubs van Nederland. Op mijn 32e, na alles wat er al was gebeurd, had ik dit nooit zien aankomen.

De beslissing is gevallen. Frisia en ik gaan dit seizoen niet samen.

Ik wil de technische staf, de trainer en de spelers wel bedanken. Ze hebben een vol team, een jonge groep en bijna iedereen bleef. Toch gaven ze me de kans om mezelf te komen bewijzen. Dat vergeet ik niet.

Is dit een tegenslag? Ik zie het anders. Ik mocht meetrainen met een echt team. Ik voelde waar ik nog moet bijschaven, positiespel, tactisch denken. Maar ik voelde ook dat ik dit niveau aankan.

Diezelfde week besloot ik, zonder plan, tijdens het hardlopen om door te zetten tot een halve marathon. Nooit eerder verder dan 12 kilometer. Gewoon omdat ik het wilde, niet omdat het moest. En het lukte. Het volledige verhaal staat in Dit is Maba's eerste proeftraining bij LAC Frisia en De beslissing is gevallen.. Wat NU?.

Waarom ik dit doe

Op de eerste plek doe ik dit om het vast te leggen. Niet de mooie versie achteraf, het echte proces. Zodat mijn kinderen dit ooit kunnen terugzien en trots op me zijn. En omdat ik wil laten zien dat het kan. Als ik het op mijn 32e nog probeer, met alles wat daarbij komt kijken, kun jij het ook proberen. Wat je droom ook is.

Daarnaast zit er een grotere reden achter, die verder gaat dan mijn eigen verhaal. De meeste mensen denken dat talent wordt ontdekt op het klembord van een scout. Dat klopt niet. Het wordt ontdekt op een scherm, in een clip waar iemand bijna langs scrollde, in een statlijn die niemand bijhield, in een dinsdagavondwedstrijd die door driehonderd mensen werd bekeken in plaats van dertigduizend.

Dat voelde ik zelf. Honderd mails, een halve marathon, een hamstringblessure en een telefoontje naar Ajax verder weet ik hoe het voelt om te trainen zonder dat er iemand kijkt. De spelers met het grootste potentieel in Nederland missen geen talent. Ze missen een camera. Dat is het gat dat ik wil dichten, niet alleen voor mezelf.

Naast mijn eigen reis bouwde ik als Maba een team, andere spelers hier in Nederland, van hoog amateur- tot semi-profniveau, allemaal serieus bezig met het spel. Zo ontstond Futur Ballers: een platform dat de meest veelbelovende spelers hetzelfde ruwe, ongefilterde spotlight geeft dat de grote clubs als vanzelfsprekend beschouwen.

Wat mijn doel is

Ik wacht niet af. Ik werk toe naar het moment. Dat betekent doortrainen, testen blijven doen en elke kans grijpen die op mijn pad komt. Maar het betekent ook iets groters bouwen. Achter de schermen werk ik aan een aankondiging waar ik nog niet alles over kan zeggen. Zodra het zover is, hoor je het als eerste.

Ondertussen groeit Futur Ballers door. Serieuze wedstrijden tegen serieuze tegenstanders. Live broadcasting van elke wedstrijd. Spelers die verdienen om gezien te worden.

Ken jij een speler die verdient om gezien te worden? Meld je aan via ons spelersformulier.

Heb je een team dat serieus genoeg is om het tegen ons op te nemen? Vraag hier een wedstrijd aan.

Veelgestelde Vragen

Is het te laat om nog profvoetballer te worden, ook als je pas 16 bent?

Nee, juist niet. Ik startte op mijn 32e, zonder BVO-verleden en zelfs dan haalt volgens KNVB-cijfers in de laatste fase van een jeugdopleiding maar 12% het profvoetbal (NRC, 2025). Op je 16e zit je nog middenin die opleiding, met jaren om te groeien, van club te wisselen en jezelf te bewijzen. Mijn kansen waren kleiner dan die van jou nu. Het enige wat telt is wat je met die tijd doet.

Hoe vind je e-mailadressen van voetbalclubs?

Ik gebruikte hollandsevelden.nl om clubs te vinden en ging vandaar naar de website van elke club. Eerst probeer ik altijd het mailadres van de technische staf te vinden, want daar wil je uiteindelijk mee spreken. Staat dat er niet bij, dan mail ik het secretariaat met de vraag of ze me kunnen doorverwijzen naar de juiste contactpersoon. De clubzoeker van de KNVB is ook een handig startpunt, al gebruikte ik die zelf niet.

Wat zet je in een mail naar een club voor een proeftraining?

Hou het simpel. Maximaal vijf zinnen: wie je bent, op welk niveau je speelt en de vraag of je een keer mag meetrainen. Vraag altijd of je meer informatie mag opsturen, dan houd je de deur open. Zelf had ik geen highlights om mee te sturen, maar heb je die wel, zet ze dan als verborgen video op YouTube en stuur de link mee. Maak het zo makkelijk mogelijk voor iemand om je te ontdekken.

Wat is Futur Ballers?

Futur Ballers geeft de meest veelbelovende Nederlandse voetbaltalenten hetzelfde ruwe spotlight dat grote clubs als vanzelfsprekend beschouwen, via serieuze wedstrijden, live broadcasting en performance-analyse. Het ontstond direct uit mijn eigen reis om op latere leeftijd alsnog profvoetballer te worden.

Waar kan ik de rest van de video's terugvinden?

Begin bij de eerste aflevering van de serie en volg vandaaruit alle afleveringen, van de eerste aankondiging tot het antwoord van LAC Frisia.

Dit is nog steeds pas het begin

Zes jaar geleden stopte ik volledig met voetbal. Nu, op mijn 32e, heb ik 100 clubs gemaild, getraind met coaches die spelers naar de Eredivisie brachten, een uitnodiging van Ajax gekregen, een hamstringblessure overwonnen, 200 kilometer hardgelopen, meegedaan aan de AFA Cup en getraind bij LAC Frisia.

Dat is niet het einde van het verhaal. Het is het begin van het volgende hoofdstuk.

Wil je meekijken hoe dit verdergaat? Begin bij de eerste video van de serie en volg mee.