Ik ga profvoetballer worden op mijn 33e.

En ja, ik weet wat je denkt. Je kan moeilijk profvoetballer worden op je 33e. Klopt. Klinkt gek! Misschien is het dat ook.

Maar voetbal is nooit echt weg geweest. Ik speelde jarenlang op serieus niveau. Baronie. GRC-14. Toen werd ik vader. Voetbal stond niet meer op één. En ik doe niks half. Dus stopte ik er volledig mee.

Zes jaar.

Weet je wat er bleef? Die drijfveer. Steeds vaker. Even een balletje trappen en ineens voel je het weer. Op een gegeven moment dacht ik: wat als ik het nog één keer probeer? Niet een beetje. All in.

Ben ik te laat? Misschien. Laat me eerlijk zijn, de kansen zijn niet groot. Dat weet ik. Maar ik wilde stoppen met aannemen waar ik sta. Gewoon kijken. Meten. Voelen. Hoe ongemakkelijk dat ook is.

Daar gaat de video over. Geen filter. Geen mooi verhaal. Je ziet waar ik nu sta. Niet waar ik wil eindigen. Sommige momenten vielen me tegen. Andere juist niet. Maar dat hoort erbij.

Waarom zet ik dit online? Om te laten zien aan de nieuwe generatie als ik het kan, kan jij het ook! En het gaat tegenzitten, trust me. Maar de drive is er nog. Dat voel ik. Geen garantie. Wel een reden om door te gaan.

Dit is geen grap. Dit is een missie.

Wil je zelf zien waar ik sta? Kijk de video hierboven. Abonneer als je mee wilt volgen.

Dit is pas het begin.