Op een gegeven moment moet je kiezen. Wachten tot iemand je ontdekt. Of zelf actie nemen.

Ik koos voor actie.

100 clubs gemaild. Keuken Kampioen, 2de, 3de en 4de divisie. Eén simpele vraag: geef me een kans om mezelf te laten zien. Laat me eerlijk zijn, de meeste reageren waarschijnlijk niet. Dat weet ik. En toch moest ik het doen.

Want ik train al een tijdje serieus. Niet half. Met een doel. En als je iets echt wilt, dan stop je met wachten op het perfecte moment. Dat moment komt niet vanzelf.

Hoe zorg je dat iemand je serieus neemt in één mailtje? Geen idee. Maar niet proberen is sowieso nee. Dus ik begon. Onderzoek, lijst, eerste mail. En op een gegeven moment ook bellen. Dat voelt anders. Geen tijd om na te denken. Gewoon doen.

Ben ik gek? Misschien. Maar als ik nu opgeef, heb ik sowieso verloren.

Ondertussen bleef ik trainen. Elke dag. Want uiteindelijk maakt dat het verschil. Niet wat je zegt. Wat je laat zien.

Weet je wat me verraste? Er gebeurde meer dan ik had verwacht. Maar dat vertel ik niet allemaal hier. Sommige dingen moet je gewoon zien.

In de video zie je waarom ik dit deed. Hoe het begon. En wat er onverwachts op mijn pad kwam. Het verhaal is nog lang niet klaar. De vraag is niet meer of ik een kans krijg. Maar waar.

Dit staat niet op zichzelf. Waarom ik hier op mijn leeftijd nog aan begin, lees je in Profvoetballer Worden Op Mijn 33ste.

Benieuwd hoe dit verder gaat? Kijk de video hierboven. Abonneer als je mee wilt volgen.

Dit is nog maar het begin.